Woensdag 30 juli zijn we weer vroeg op pad om naar het eiland Mors, het grootste eiland in het Limfjord, te rijden, dat ongeveer twee maal zo groot is als Texel. We bereiken het eiland via de Vilsundbrug bij Thy en pikken daar de Margrietroute op die we consequent volgen op het eiland.

We komen hier zelden een andere auto, laat staan camper tegen; alleen soms een boer op zijn tractor. Het landschap is veel gevarieerder dan we tot nu toe gewend waren in Noord-Jutland. Het Noordelijke deel van eiland staat bekend om zijn kliffen (klit in het Deens) Hanklit en Feggeklit. Je kunt er alleen te voet naar toe maar wij kunnen ons vandaag uitstekend bedwingen.

Aan het eind van de morgen komen we in Øster Assels aan, een kleine haven aan het Limfjord waar ze ook 8 camperplaatsen hebben gerealiseerd met alle voorzieningen. Betalen kan via MobilePay, te vergelijken met onze iDeal, waar je je als buitenlander ook bij kunt registreren. Wij besluiten gewoon te wachten tot de havenmeester zelf het staangeld komt innen.


De volgende dag maken we het rondje Mors af en belanden we via dezelfde Vilsundbrug weer op het vasteland. Het wordt een lange rit van 170 km. De eerste stop is bij de Verstevig Kirke, de grootste Deense dorpskerk. Niet dat deze als kerk zo heel bijzonder is, want hij ziet er precies zo uit als alle Deense dorpskerken: wit, enkel scheeps met een kleine vierkante toren.


Wat deze kerk zo bijzonder maakt is de legende die er aan vast zit. Volgens de overlevering ligt op het kerkhof van deze kerk de kleine Kirsten begraven, de zus van koning Waldemar de Grote (tweede helft 12e eeuw). Zij werd verliefd op Prins Buris, de broer van de koningin Sophia van Minsk en toen die relatie niet zonder gevolgen bleef zon de koning op wraak. Op een feest danste hij net zo lang met Kirsten tot zij dood neer viel. Hij liet bij Buris de ogen uit steken en vervolgens liet hij hem vastketenen aan de toren van de kerk. De ijzeren ketting die hij om zijn lichaam droeg was niet lang genoeg om bij het graf van zijn geliefde te komen, dat hij dagelijks bezocht. Toen prins Buris stierf werd hij naast Liden Kirsten begraven. En ter herinnering aan deze geliefden is het nog tot op de dag van vandaag gebruikelijk dat bruidsparen, die in de kerk van Verstevig trouwen, een bos bloemen bij hun graf leggen. Toen we het graf bezochten lag er helaas geen bosje bloemen.
Net naast de kerk liggen de overblijselen van een oude boerderij uit 200 v Chr. De omtrek van de woonstee kun je nog uitstekend zien omdat het plaveisel van natuurstenen dat de bewoners er omheen hadden gelegd nog ongeschonden is gebleven. Het is daarmee het oudst bekende wegdeksel in Denemarken, nog vóór dat de Romeinen in Nederland straten aanlegden.
Na de noodzakelijke boodschappen bij de Rema1000 in Hurup stoppen we bij Ydby Hede Gravhøje, een prehistorische begraafplaats met ongeveer 200 grafheuvels. Het is de grootste verzameling grafheuvels in Denemarken en tussen de heuvels zou je bewaard gebleven wielsporen moeten kunnen waarnemen; hoe goed we ook zochten, we hebben ze niet kunnen vinden.


Eind van de middag komen we op onze overnachtingsplaats aan; een plek naast een oud jachthuisje aan het Vest Stadil Fjord, midden in een wildreservaat. De bedoeling was om de volgende morgen van daaruit een flinke fietstocht te maken, omdat het reservaat bekend staat om zijn vele vogelsoorten. Wij hebben even het huisje bekeken, dat nog tot in de jaren zestig van de vorige eeuw bewoond bleek en slechts twee ruimten groot was. Iets dan als keukentje dienst moest doen en de andere ruimte die als woon- en slaapvertrek was ingericht. Je mag er nog steeds in overnachten.

Toen we weer terug liepen naar de camper kwamen er twee fietsers aan; het was het Nederlandse stel van de andere camper die ook op deze plek stond. Zij hadden de tocht gefietst die wij ook van plan waren om te doen en waarschuwden ons voor de muggen: zij hadden hun tocht verlegd omdat ze de muggen en dazen niet van hun lijven hebben kunnen weghouden en tot bloedens toe waren gestoken. Dat leek ons geen goed vooruitzicht, maar de zonsondergang was fenomenaal.


Net voordat we wilden gaan slapen viel de volledige stroom in de camper uit. Lastig, want dan hebben we ook geen water en houdt de koelkast, ondanks dat die op gas werkt, er ook mee op. Met wat tijdelijke maatregelen was dat in een handvol minuten verholpen en de volgende morgen helemaal. Oorzaak was de accubewaker die kuren kreeg, want ondanks dat de accu nog meer dan voor 90% vol zat dacht de accubewaker dat die onder het kritische punt van 30% restlading was gekomen. Waarom is me nog steeds een raadsel.

Toen het daarnaast de volgende morgen ook nog eens begon te stortregenen, besloten we door te rijden naar Ribe. Geen Vogelroute voor ons dus.


Onderweg zagen we een mooie regenboog en gelukkig scheen de zon weer tegen de tijd dat we in Ribe aankwamen. De parkeerplaats voor campers in de stad ( met faciliteiten) stond al behoorlijk vol maar er was nog een plek waar we konden staan.


Ribe is de oudste en een van de mooist bewaarde steden van Denemarken gelegen in zuid-west Jutland. En tevens ook heel toeristisch. De stad werd in 710 n.Chr.gesticht als marktplaats voor de Noormannen en de Friezen en door de gunstige ligging aan zee was hij eeuwenlang een belangrijke handelspost. In de 12 e eeuw werd de Dom van Ribe gebouwd in Romaanse stijl en heeft als enige kerk in Denemarken vijf schepen. waarna het de status van bisschopsstad kreeg.


We lopen over bolle straatkeien, langs vaak scheve vakwerkhuizen en verborgen hofjes. We strijken neer op het terras van een vakwerk-restaurant waar je, je zelfs binnen in de Middeleeuwen waant ( scheef lopende vloeren en muren)

Langs de rivier die door de stad loopt, de Ribe Vestervang, zitten allerlei terrasjes , restaurants en leuke winkeltjes met Deens handwerk, sieraden, kunst of lokale producten.

Op ons gemak lopen we door dit pittoreske stadje dat ondanks de drukte een vriendelijke uitstraling heeft. We brengen een bezoek aan Det Gamle Rådhus (1496 oude stadhuis) waar we vriendelijk ontvangen worden door een medewerkster en voor het eerst krijgen we een handleiding mee in het Nederlands.

We lopen via kleine steegjes naar de Fiskergade, dit is een stukje authentiek Ribe met de oudste huizen. Bijna alle huizen lijken Schots en scheef te staan. Langs de muurzijden van de hoekhuizen liggen grote keien, die er vroeger voor zorgden dat de ijzeren wielen van paard-en-wagens de muren niet beschadigden.

Aan het einde van dit straatje zien we aan de waterkant een grote zuil staan met een aantal jaartallen erop. Google leert ons dat er in 1634 een stormvloed is geweest en dat was niet de enigste tegenslag ( stadsbrand, de pest, etc) waardoor de stad zijn beste tijd had gehad. Er was geen geld om nieuwe huizen te bouwen . Hierdoor zijn veel oude gebouwen uit de 16e eeuw behouden gebleven.

En zo wandelen wij een aantal uren rond in dit stadje met veel bezienswaardigheden die je beslist zelf moet ontdekken als je naar Denemarken gaat.

2 aug

Het was om 8.00 uur al een drukte van jewelste met vertrekkende campers, gisteravond arriveerde de Italiaanse camperclub met zo’n 20 campers en het was een getetter van heb ik jou daar en die vertrokken vanmorgen weer vroeg. Wij zijn nadat we klaar waren ook maar vertrokken al was dat slechts 2,5 km verderop naar het Vikingmuseum. We hebben daar nog even moeten wachten want hij ging om 10.00 pas open.

In dit Vikingdorp zie je hoe de Vikingen in de nederzetting Ripa ( Ribe) leefden. Je ziet er o.a pottenbakkers, timmerlieden , smederijen en boeren met hun dieren zoals dat 1000 jaar geleden ook was.

Tijdens de zomermaanden komen Vikingen vanuit heel Europa naar Ribe en leven dan zoals het toen ook gebeurde. We spraken diverse mensen waaronder ook Nederlanders die hun vakantie drie weken daar door brengen met hun kinderen. Het is prachtig om te zien.

Gekleed in originele zelfgemaakte kleding ( dus helemaal met de hand) zijn ze druk bezig met op traditionele manier brood bakken, kleren maken, hout bewerken etc etc De kinderen lopen op blote voeten , spelen krijgertje, vissen in een slootje en hebben de grootste lol.

Op een groot veld leefden de mannen zich uit in een gevecht. De motivatie van veel mensen behalve hun interesse in deze tijd is het onthaasten. Even geen pc, gsm en drukte maar leven in de natuur. Hun handvaardigheden bieden ze te koop aan , aan de bezoekers van het museum die overigens zelf ook deel kunnen nemen aan activiteiten. Wij hebben er met veel plezier rond gelopen en het is echt een aanrader als je in de buurt bent.

Na ons bezoek doen we voor de laatste keer boodschappen in Denemarken en rijden naar de camping in Møgeltønder waar we ‘ s middags het dorpje in wandelen. Het heeft één lange straat de Slotsgarden geplaveid met kasseien met historische huizen die rond 1680 op verzoek van de graaf van Schadenborg is aangelegd en de huizen waren bestemd voor de kasteelbedienden.

We lopen naar het kasteel en kunnen daar nog even meegenieten van een buiten concert gegeven door de koninklijke lijfwacht.

Ook deze dag hebben we weer geboft met het weer, droog en zonnig met in de avond een kleine regenbui.
Dit is onze laatste dag in Denemarken en morgen rijden we Duitsland in.