We zijn vroeg wakker en besluiten om de boel op te ruimen en te vertrekken voor we in een rij moeten wachten om onze afvaltank te legen. We gaan boodschappen doen en tanken en dan zoeken we de Margrietroute weer op. De temperatuur loopt aardig op dus ramen open en genieten van de omgeving. Het is een prachtige heuvelachtige route en regelmatig zien we de zee in de verte schitteren door het zonlicht.

Onderweg stoppen we even bij Porskaer Stenhus, het grootste ronde hunebed in Denemarken en dateert uit 3300 vóór Christus. Het is gelegen bij het dorp Knevel op een heuvelachtig deel van het schiereiland, Djursland, bij de ingang van de Oostzee tussen Denemarken en Zweden. De centrale grafkamer is uitgerust met een deksteen van 11 ton omgeven door 23 platen die ooit door bewegingen van gletsjers in de ijstijd vanuit Noord-Scandinavië naar Denemarken zijn gebracht. Hoe de mensen uit het stenen tijdperk deze platen vervoerden en oprichtte is niet bekend.

We vervolgen onze weg richting Ebeltoft en we zien steeds meer mensen die deze zondag naar de zee gaan.
Ebeltoft is een van de oudste handelsstadjes in Denemarken en een geliefd vakantieoord gelegen in Oost-Jutland.
Gelukkig is er nog voldoende plaats op de camperplaats en hebben we ook wat schaduw. We gaan ons aanmelden en meteen op zoek naar een wasmachine nu de zon volop schijnt en achteraf was dat een goede beslissing.
We amuseren ons de rest van de middag bij de zee want met 29 graden was het behoorlijk warm en ‘s avonds is er een prachtige zonsondergang te zien.

Hoe anders is het de volgende dag. Het regent als we wakker worden en dat blijft het doen tot kwart over 10. Volgens buienradar zou het droog blijven tot een uur of 14.00 dus regenjassen mee en op de fiets. We fietsen een prachtige route o.a.langs de zee, we stoppen onderweg omdat we langs de kust planten zien staan die we nog nooit gezien hadden. Het bleek Cambre Maritima ofwel zeekool te zijn een zoutminnende vaste plant die vooral voorkomt langs de Europese kustlijnen en een vrij onbekende eetbare groente is in Nederland maar in andere landen al langer als eetbaar bekend is. De jonge gebleekte en geschilde stengels worden gegeten als asperges. Ook het blad is eetbaar. Het is rijk aan vitamine C en de zeelui aten het vroeger om scheurbuik te voorkomen. En zo leren we steeds wat nieuws.


Verscholen tussen de duinen zien we her en der vakantiehuisjes staan maar ze vallen nauwelijks op omdat ze opgaan in de omgeving. Sommige stukken zijn vlak, andere heuvelachtig. Helaas begon de lucht te betrekken en de regen kwam eerder dan verwacht. Schuilen was niet mogelijk ( behalve bij een bushokje waar, hoe kan het ook, een Nederlands echtpaar stond te schuilen. We vroegen kunnen wij er nog bij, het ging net, mede omdat zij hun fietsen in het bushokje lieten staan). Toen we dachten dat het wat minder ging regenen zijn we weer opgestapt, maar een paar minuten later bleek dat een misrekening: de laatste 4 km zijn we door de stromende regen terug gefietst, nat tot op onze botten. Gelukkig was het niet koud. Roland heeft ‘ s middags toen het een half uur droog was snel een paar boodschappen gedaan en vanaf een uur of 16.00 tot ver in de nacht heeft het continue geregend; op de weer-app zagen we dat er code rood werd afgegeven.
Buiten dat blijven we ons verbazen over sommige camperaars. Naast ons staat een ouder Duits echtpaar met een joekel van een camper en dan gaan ze door de stromende regen met hun afwas naar het sanitair gebouw om de afwas te doen. Wij snappen daar dus niets van, maar ieder zijn ding. Maar goed benieuwd wat de dag van morgen ons gaat brengen.

De volgende morgen (22 juli) is het droog als we opstaan. We kijken naar de weersverwachting en zien dat het weer een natte dag kan worden dus besluiten we in plaats van naar Randers te gaan om daar te gaan fietsen door te rijden naar Viborg. We pakken de Margrietroute weer op en genieten van de rust op de weg. We komen net als de andere dagen geen campers tegen op deze route. Af en toe wat fietsende vakantiegangers. Of de route is niet echt bekend bij buitenlanders of men maakt liever snel kilometers op de autoweg.

We stoppen even bij Ulstrup Castle gelegen aan de oevers van de rivier Gudenå in Favrkov. We hebben geen zin om het kasteel van binnen te gaan bekijken en lopen ( illegaal) even over de binnenplaats om een paar foto’s te maken en wandelen op ons gemak terug naar de camper. Gezien de drukte op het parkeerterrein is dit blijkbaar een geliefde bezienswaardigheid.

Tegen 15.00 komen we aan op een grote parkeerplaats tegen een bosrand met toiletvoorzieningen waar we blijven overnachten. Nog geen drup regen gezien dus trekken we onze wandelschoenen aan volgen een route in het bos. De wandelpaden zijn op een natuurlijke manier aangelegd en wat opviel was dat er geen vogeltje te horen of te zien was.

Plotseling zien we iets van een kunstwerk in een boom hangen, maar wanneer we dichterbij komen blijken het allemaal spenen te zijn. We zijn er nog niet achter gekomen of dit een Deens gebruik is, gelijk de slotjes op Pont Neuf in Parijs.

Tot nu waren het vooral heel veel zwaluwen die we overal zien vliegen zowel aan de kust als in het binnenland. Ook zien we veel kwikstaarten en gigantisch veel grote bonte kraaien en hier en daar de veldleeuwerik die graag vertoeft bij graanvelden. Ook fazanten en hazen hebben het hier goed naar hun zin.
Later op de avond komt dan eindelijk die regenbui.


Na een gezonde nachtrust gaan we weer op pad. Het is bewolkt en soms ziet het er dreigend uit maar voorzichtig komt toch de zon tevoorschijn. Ons eindpunt van deze dag is de haven van Hadsund met onderweg een stop om de Kongehøjen te bekijken. Dit is een van de mooiste en best bewaarde graven uit het stenen tijdperk in Denemarken. Opgravingen toonden aan dat het werd gebouwd in de trechterbekercultuur in het midden van het stenen tijdperk, rond 3200 vóór Christus. Dus lang voordat Denemarken in de Vikingtijd een koninkrijk werd. Bijzonder zijn de 62 stenen langs de voet van de heuvel en de twee bijzonder goed bewaarde grafkamers in de heuvel.

Om 11.00 uur zijn we in Hadsund en hebben een mooi plaatsje in dit rustige jachthaventje. De zon schijnt en we besluiten eerst te gaan fietsen want ook vandaag zou er regen komen. We fietsen over een voormalige spoorlijn, soms door bos, meestal tussen de graanvelden. Opvallend was dat er vooral langs het pad wat tussen de graanvelden liep allemaal bomen met kersen stonden. Dus nieuwsgierig geworden stoppen we even en met de planten-app ontdekken we dat het gaat om de Prunus Cerasus ofwel zure kers (krieken of morellen genoemd) die vooral worde gebruikt in de keuken om jam, taarten en kriekbier te maken.

Wat we hier in Denemarken ook regelmatig zien zijn natuurlijke composteerbare toilethuisjes zelfs met toiletpapier. Best fijn als je nodig moet.


We zien dat de lucht begint te betrekken en besluiten toch maar terug te fietsen, de kleren van een paar dagen terug zijn nog niet droog dus geen risico vandaag en bij terugkomst waren de donkere wolken verdwenen en konden we lekker buiten zitten. Toch maar even alle natte was en zo in de wasmachine en droger gedaan zodat alles weer fris en fruitig is.