Vannacht waaide het flink waardoor slapen met een raam open, zoals we gewoon zijn te doen, niet mogelijk was; ergens in de nacht is de wind gaan liggen want rond een uur of vijf merkte Roland dat het raam weer open kon. Om 8 uur stonden we op want we hadden een drukke dag voor de boeg. Denemarken kent drie steden met een Milieuzone, Kopenhagen, Odense en Arhus, en daar mogen wij met onze Euro 3 camper niet in. Dan zijn we aangewezen op de fiets maar dat is ook wel net zo makkelijk: die kun je in het fietsland Denemarken goed parkeren en met een camper van bijna 7 meter is dat een stuk lastiger. De fietstocht van de camperplaats naar Odense van 20 km begint met een flinke klim maar daarna wordt het een stuk rustiger golvend op en neer.

De laatste 10 km gaat zelfs over een apart aangelegd fietspad zonder overig verkeer en leidt ons tot in het oude centrum naar een overdekte fietsenstalling! Vanaf hier start onze stadswandeling waarbij je moet zorgen dat je makkelijke wandelschoenen aantrekt want je struikelt over de kasseien, kinderkopjes e.d in de oude binnenstad.


Als eerste stoppen we bij een voormalig industriëel complex waar vroeger kleding werd gemaakt en waar nu het Brandts Museum in zit met klassieke en hedendaagse kunst. In hetzelfde complex vind je ook het Odense Media Museum en andere culturele instellingen. We zijn naar binnen gelopen maar het was er zo benauwd dat we ook zo weer buiten stonden.


In de Brandtspassage vind je leuke winkeltjes en café’s. Wat opvalt is dat er voor zo’n grote stad relatief weinig verkeer ( behalve fietsers) is en dat je op je dooie akkefietje de weg over kunt steken.
Voor we verder wandelen gaan we eerst aan de cappuccino met daarbij de bekende Kanelsnegle, om te beginnen bestellen we er eentje en hoewel ze heerlijk zijn was voor ons beide een halve genoeg want ze zijn ontzettend zoet, maar we weten nu waar ze het over hebben.


We brengen een bezoekje aan het huis waar Hans Christiaan Andersen ( wie is er niet groot mee geworden)in zijn jeugd heeft gewoond. ( zijn geboortehuis passeren we later in de middag) We betalen € 10 pp entree en het was een desillusie want in de eerste kamer kon je het e.e.a lezen over zijn jonge leven en de tweede kamer was ingericht als woon/slaapkamer en toen stonden we weer buiten.

We wandelen de brug over de rivier over om net als heel veel Denen onze lunch op te eten in het park. Er werd volop genoten van het zonnige weer want menige dame lag in bikini te zonnen.

Iets verder op in het park werden moeders en kinderen bezig gehouden met verhalen uit het boek van Hans Christiaan Andersen die uitgebeeld werden door een toneelgezelschap. Wij pikten nog net het laatste stukje mee. Erg leuk ook al versta je het niet, je kent het verhaal.

Daarna stapten we de Odense Domkerk in die niet zo heel bijzonder is, maar wel een lugubere afdeling kent. In de crypte liggen in een open kist de overblijfselen van de heilige Knut, Koning van Denemarken die in 1086 door rebellen werd vermoord terwijl hij in de kerk aan het bidden was. naast hem ligt zijn broer Benedictus, eveneens in een open kist. Vanwege dat lugubere karakter hebben we er geen foto van gemaakt (wie hem wil zien: Wikipedia geeft hem)


We wandelen vrolijk verder in het oudste deel van Odense, waar je prachtige vakwerkhuizen uit het begin van de 17e eeuw kunt bewonderen. Één van de mooiste is het Rode Huis en via een doorgang kom je op de binnenplaats waar een aantal kleinere huizen staan.

Ze zijn ingericht en zijn een open museum, gratis toegankelijk waar je aan een gedekte tafel kunt aanschuiven. Ook hier verbazen we ons er over dat er in het geheel geen toezicht is: geen suppoost, geen camera.


We wandelen zo nog even door langs huizen uit de 16e en 17e eeuw, passeren het geboortehuis van H.C. Andersen en we kunnen, gelet op de massa toeristen daar de neiging om naar binnen te stappen goed onderdrukken. Uiteindelijk komen we weer bij onze fietsen aan en stappen we weer op terug naar de camperplaats.

We raken inmiddels al een beetje gewend aan de Deense verkeersborden met onderschriften. Je weet al snel wat ze bedoelen en hier twee voorbeelden: overstekende fietsers en bromfietsen verboden.

Ook kwamen we onderweg een rustplaats voor fietsers tegen, gewoon een houten picknicktafel met bank die we ook in Nederland kennen, maar dan wel met de expliciete aanduiding ‘rasteplads for cyklister’. 's Avonds genoten we van een prachtige zonsondergang.