We vertrokken zondagmorgen op tijd, rond 08.00 uur om door te kunnen rijden tot aan Flensburg, net voor de Deens-Duitse grens. Volgens plan zouden we daar net na 15.00 uur aan komen, maar het liep heel anders. In de afgelopen jaren hebben ze in Duitsland een achterstand opgelopen in hun weg- en brugonderhoud en uitgerekend nu gaan ze dat inhalen. Duitsland veranderd in een maanlandschap, met honderden bouwputten waar ze aan de weg aan het werk zijn. Dat begon al in het Ruhrgebied en na de 15e Baustelle bereikten we om 13.00 uur de omgeving Hamburg. Ons plan was om de normale weg te rijden die je via de Elbetunnel naar Flensburg en verder kan leiden. Bij het Klaverblad Seevetal geen enkele aanduiding over een probleem richting Flensburg dus vrolijk links af, richting Flensburg. Na 30 km komt de mededeling op de matrixborden “Elbetunnel gesperrt von 02.07 bis 09.07” dus Flensburg onbereikbaar.

(foto van Hannoversche Allgemeine)
Vervolgens word je over Bundesstaßen dwars door het centrum van Hamburg geleid om dan via de stadsbruggen over de Elbe naar het noorden te kunnen. Hier hebben we 1,5 uur over gedaan. Netjes de omleidingsborden U77 Freiburg volgend loop je weer tegen een complete afsluiting van de weg aan (wegafzetting en politie er bij); hoe verder? Je bekijkt het maar. Tja, een Truus (TomTom, Garmin, iGO of wat dan ook) gaat je niet verder helpen; die weet niet dat er een afsluiting is. Uiteindelijk via allerlei omwegen en ook nog dwars door een bos op een smalle, half geasfalteerde weg kwamen we op de goede (snel)weg, 50 km vóór Flensburg (Hamburg – Flensburg is normaal 160 km), dus 110 km door de binnenlanden. Na ruim 2,5 uur vertraging kwamen we in Flensburg aan waar we nog een plekje konden vinden tussen de vele andere camperaars Van en naar Scandinavië is dit een geliefde camper halteplaats.

Na een goede nachtrust vertrokken we op tijd voor de laatste kilometers richting de Deense grens en wat een verademing de rust op de weg vergeleken met de dag ervoor. Denen zijn geen snelheidsmaniakken en houden ook netjes afstand.


Tegen 11.00 arriveerden we op de CP in Faaborg, gelegen aan de jachthaven met alle voorzieningen. Het leuke van zo’n CP is dat er altijd bedrijvigheid is. Boten die komen en gaan of op de kade schoongemaakt en gerepareerd worden. Ondanks dat het volgens de voorspellingen een regenachtige dag zou worden scheen de zon en hebben we de paraplu tijdens onze wandeling niet nodig gehad.


Faaborg is een van de oudste marktsteden van Denemarken en ligt tussen de heuvels van Svanninge en de Zuid-Funense Archipel.
Het is een pittoresk stadje en wat meteen opvalt als je de oude stadspoort binnenloopt zijn de bloeiende stokrozen tegen de gevels in de smalle geplaveide straatjes. Bij een van de huizen hebben we zaad gekocht om het thuis ook eens uit te proberen, ze gedijen goed in de zon op een beschutte plek. Het symbool van de stad is een oude gele klokkentoren van voor 1550.


Denen zijn gek op ijs en je moet dan ook minstens een keer een “ gammelsdags gaffel” eten. We waren blij dat we kozen voor het kleinste bekertje want ze zijn niet bepaald zuinig met het ijs ( en met de prijs ook niet trouwens) maar het moet gezegd,de ijs was overheerlijk. Dat kunnen we vast afvinken.

Bij terugkomst hadden we inmiddels gezelschap van veel meer campers en hebben we nog een poos buiten kunnen zitten.

De zeelucht heeft gezorgd voor een goede nachtrust want we werden pas om 9.00 uur wakker. Het was bewolkt en winderig. Na het ontbijt hebben we eerst boodschappen gedaan, de winkel ligt op loopafstand en vooral de groenten en het vlees zijn goedkoper dan bij ons.
Vandaag stond er een fietstocht door de omgeving op ons programma en hij was soms pittig. Het was echt over berg en dal fietsen door een prachtig natuurgebied en pittoreske dorpjes.

Smalle paadjes tussen de velden en oude donkere bossen, klimmen en dalen .

We fietsten tussen de grazende hooglanders en kuddes met geiten en regelmatig moesten we even van de fiets om poortjes te openen. Ook kwamen we paarse velden tegen met distels en klaprozen, een prachtig gezicht, kortom het was de moeite waard. Geen hordes toeristen voor wie je aan de kant moet.


Het enige vervelende was dat Janny ineens op haar armen onder de uitslag zat. Bij thuiskomst bleken ook haar benen en buik onder de uitslag te staan. Gelukkig hebben we histamine en rescuezalf bij ons wat vrij snel werkt. We waren weer net op tijd terug toen er even een fikse bui viel en daarna liet de zon zich ook weer zien.
Natuurlijk stikt het van de visrestaurantjes hier en wat doe je dan als je geen zin hebt om te koken...juist ja uit eten gaan. We hebben lekker gegeten en waren net weer terug bij de camper voor de volgende regenbui. Met een temperatuur van 20 graden was het een aangename dag.