Na weer een voortreffelijke nachtrust, watertank gevuld en boodschappen gedaan waren we klaar voor de volgende etappe.

Deze etappe bracht ons vele verrassingen zoals uitgestrekte moerasgebieden, besneeuwde bergtoppen en meren die nog bedekt waren met een laag glinsterend ijs; vooral als de zon erop scheen schitterde het als duizenden kristallen. Kilometers ver geen huis te bekennen, maar voor ons was het genieten. Stopten we gisteren nog als we een rendier langs de kant van de weg zagen, inmiddels is dat niet meer het geval want het begint normaal te worden. Nu worden we vaak gedwongen om voor ze stoppen omdat ze gewoon op de weg lopen!

In het plaatsje Lappeasuando hebben we kwartier gemaakt voor de overnachting op een camper annex picknickplaats. Daar troffen we ook een Nederlandse vrouw uit Hoek van Holland die met haar hondje ook 3 maanden door Noorwegen en Zweden aan het trekken was. Wel dapper dat je dat durft, in je eentje. Ze was achter in de 60 en ging regelmatig met haar campertje op pad en het liefst zonder gezelschap dan kon ze gaan en staan waar ze wilde. Ze had in elk geval heel wat te vertellen.

Op een kampvuur hebben we onze avondmaaltijd klaar gemaakt en het bleef nog lang lekker warm daar.

Vandaag hebben we bijna 200 km afgelegd; oorspronkelijk was de etappe 144 km lang tot Porjus waar we op een door de elektriciteitsmaatschappij Vattenfall aangelegde camperplaats zouden overnachten maar omdat onze eerste gas-tank afgelopen zaterdag al leeg raakte, besloten we door te rijden naar Gällivare waar volgens de ANWB een gasvulstation zou zijn die onze Nederlandse gasfles met propaan zou kunnen vullen. Op weg daar naar toe overschreden we na 100 km de poolcirkel. De poolcirkel is de denkbeeldige lijn om, in ons geval, de Noordpool waar de zon één dag per jaar niet onder gaat (en in de winter één dag niet opkomt). Het aantal dagen per jaar dat de zon niet opkomt of niet ondergaat, wordt groter naarmate je vanaf de poolcirkels in de richting van de polen gaat. Nu wordt als poolcirkel vaak de 66,5 breedtegraad genoemd, maar dat is slechts bij benadering juist. Door de schommelingen van de aardas (onze aarde wiebelt een beetje) ligt deze cirkel soms iets noordelijker, dan weer wat zuidelijker; in 18 jaar verschuift de poolcirkel maximaal zo’n 600 meter. Ieder jaar heeft dus een eigen poolcirkel en gemiddeld ligt die op een breedte van 66,5

Een stukje verder op weg naar Gällivare zagen we tot onze verrassing een sneeuwhaas de weg over schieten; hij had zijn winterjas nog aan, maar zijn zomervacht was al te zien. Even daarvoor hadden we ook al een eland langs de weg zien grazen.Verder was de weg tamelijk eenzaam: in een uur slechts 6 tegenliggers.

In Gällivare begon onze zoektocht naar het gasvulstation, maar waar we ook stopten en wie we ook vroegen, niemand had hier ooit van gehoord. Wel waren ze allemaal zo vriendelijk om ons naar een volgend adres in de plaats door te sturen die ons misschien wel konden helpen; hulpvaardig zijn de zweden wel, maar dat hadden we al eerder opgemerkt. Uiteindelijk heeft de fima Järnhusen met veel geïmproviseer ons geholpen aan een zweedse gasfles met adapter om op ons systeem te kunnen aansluiten en het werkt!. We hebben nu dus een duitse, zweedse en een noorse fles bij ons, internationaler kan haast niet.

We staan nu op de camping in Gällivare met WiFi, toiletgebouw met wc, douche èn sauna én uitzicht op de besneeuwde bergen. Morgen kunnen we weer uitgerust verder voor de laatste etappe in Zweden.

Voor de liefhebbers: we hebben onze laatste foto’s als aanvulling op week 3 op Flickr gezet.