Op Donderdag 17 juni scheen de zon al vroeg en het beloofde een warme dag te worden. Rond de klok van 9.00 verlieten we het mooie Dokkum om binnendoor via Bombay, wat uiteindelijk niets meer en minder dan een straat blijkt te zijn, naar de camperplaats in het Nationaal Park De Alde Feanen in Earnewald te rijden. Deze camperplaats is helemaal nieuw met ruime plaatsen en alle faciliteiten incl. wasmachine en droger. We werden verwelkomd door gigantisch veel kikkers in de naast gelegen sloot en een paar nieuwsgierige eenden.
Het park heeft een oppervlakte van 4000 hectare en bied een legio aan mogelijkheden van fietstochten, wandelen, varen, etc. Het is rijk aan diverse soorten vogels en dus een walhalla voor vogelspotters en natuurliefhebbers.

Deze dag stond er een fietstocht op het programma omdat je dan in elk geval wat wind hebt, nu waait het hier toch wel langs al het water, maar het is aangenaam fietsen. Langs vaarten en veengebied, boeren in de weer met het hooien en ooievaars en andere vogels die er volop een graantje van meepikken, kortom genoeg te zien. De bermen rijkelijk begroeid met allerlei soorten veldbloemen. We zijn maar één dorpje gepasseerd, dus dat was een mooi moment om even iets kouds te drinken en onze waterfles te vullen om daarna onze weg te vervolgen. Onderweg kwamen we een zwarte rouwkoets met 2 prachtige zwarte paarden tegen die een overledene naar zijn/haar laatste rustplaats ging brengen. Zoals wij geleerd hebben vroeger zijn we even van de fiets gestapt tot ze voorbij waren en dat deed een groep schoolkinderen die voor ons fietste ook, en dat verbaasde ons want bij ons zie je dat nooit, wel ouderen maar blijkbaar leren ze dat de kinderen hier nog wel.
Halverwege de middag waren we terug bij de camper en hebben heerlijk in de schaduw zitten genieten van de mooie omgeving en tevens de was gedaan. Natuurlijk is er ‘s avonds naar het Nederlands elftal gekeken die gelukkig met 2-0 van Oostenrijk hebben gewonnen.

De volgende dag werden we wakker van de regen die op het dak kletterde maar om 9.00 was het droog en kort daarna hebben we onze wandelschoenen aan gedaan om het gebied te voet te verkennen. Door de regen was de veengrond op een aantal plaatsen flink zompig.

Het was vochtig en klam en een nadeel waren het grote aantal muggen die het daardoor op je gemunt hebben. Janny had zich ingesmeerd met DEET, maar Roland was het vergeten met als gevolg dat hij weinig van de omgeving meekreeg en alleen bezig was met alle muggen van zijn lijf te houden. (Terug bij de camper bleek dat hij zeker 25 keer per been gestoken was.) Onderweg nog even met de boswachter staan praten en die zei, nu zijn het de muggen maar over een paar weken stikt het hier van de dazen en die zijn nog een graadje erger. Behalve heel veel boerenzwaluwen, ganzen en ooievaars hebben we geen vogels gezien, wel gehoord maar omdat de bomen weer volop in het blad zitten zul je er ook weinig zien aldus de boswachter. Daarvoor moet je in het vroege voorjaar en late najaar hier zijn.

We hebben onze wandeling enigszins versneld afgelegd want hoe mooi de omgeving ook is, op het menu staan van muggen is niet leuk.
De rest van de dag hebben we (behalve de boodschappen doen) lekker buiten gezeten en kletsen met andere campergasten. Tegen een uur of 19.00 begon het wat te onweren en flink te regenen.
Morgen vertrekken we naar het 30 km verderop gelegen plaatsje Gorredijk om van daaruit een fietstocht te maken naar Moskou en Petersburg .

19 juni.
Het was grijs en winderig toen we deze morgen wakker werden. Na alles opgeruimd te hebben, watertank vullen en afvaltank legen vertrokken we rond half 10 naar Gorredijk.
Gorredijk was vanaf 1630 als nederzetting aan weerszijden van weg en vaart gegroeid. Het ontstond op het grondgebied van het zuidelijker gelegen Kortezwaag. Omdat er turf gewonnen werd en de vaart nodig was om het veen te ontwateren en het turf per schip te vervoeren werd de vaart vanuit Kortezwaag door getrokken. Er werden een sluis en brug gebouwd.
Hierdoor vestigden zich ambachtslieden, neringdoende en kooplieden.
Het voormalige postkantoor en de boterwaag uit 1876 zijn heden nog te zien aan de vaart evenals een aantal historische panden. Op de muur van het voormalig postkantoor zien we een plaquette die een hand toont die het Joodse symbool de Davidster wegrukt. Hiermee wordt de deportatie van de Joden uit de gemeente gesymboliseerd.

De camperplaats aan de vaart heeft 10 plekken en gelukkig waren er nog twee plaatsen vrij. Na de koffie hebben zijn we op de fiets gestapt. De route ging vooral langs en door akker en veeteelt (koeien) gebied en langs vaarten. We zagen in dit gebied erg veel ooievaars. Na een kilometer of 15 passeerden we het plaatsje Petersburg, in de bibliotheek van Petersburg hebben we twee boeken meegenomen.


Petersburg ligt aan een vaart en aan de overkant ligt Moskou, deze kleine nederzetting (oorspronkelijk in 1899 een boerderij) is door kennelijk socialistische veenarbeiders vernoemd naar de huidige hoofdstad van Rusland. Op de kaart van 1853 staat hier nog de Veldkamp Witte Bult. Het aantal plaatsen in Nederland dat op grond van socialistische en/of communistische motivatie is genoemd naar deze twee steden in Rusland is vrij groot. De gehuchten met dergelijke namen zijn alle te vinden in ontginningsgebieden uit de overgang van de 19e naar de 20e eeuw. Petersburg daarentegen wordt van aangenomen dat het komt van Peter Blauw, één van de eerste inwoners.

In Gorredijk zijn we neergestreken op een terras voor een late lunch en korte wandeling om daarna terug te fietsen naar de camper. Ondanks dat de zon zich soms even liet zien en er een stevig windje stond was het toch heel aangenaam om te fietsen. Morgen rijden we via Egypte, Amerika en Oost-Indië naar Groningen.

20 juni.
In de nacht had het flink geregend met wat onweer, maar het is verder de hele dag droog gebleven. Via allerlei landelijke wegen passeerden we Egypte en Oost-Indië. Amerika hebben we door wegomleggingen niet kunnen vinden , maar vlak bij onze woonplaats ligt er ook nog een dus die komt nog wel aan bod. Onderweg zagen we een aantal reeën staan grazen. Prachtige dieren zijn het.
We verlieten het mooie gastvrije Friesland en reden Groningen binnen wat je meteen kunt zien aan de straatnamen die weer leesbaar zijn. Zo viel ons op dat ze In Friesland heel veel weiden hebben met allemaal namen, zoals o.a. de Rinske Tjalkemawei, totdat we opeens het licht zagen: wei is weg in ‘t Fries.

Groningen.

Rond 11.00 uur arriveerden we op de standplaats aan de haven in Groningen maar die was gesloten of niet meer in gebruik. Het alternatief was de camperplaats bij het transferium 4 km buiten het centrum.
We hebben wat gegeten en zijn toen op de fiets gestapt naar het centrum. Bij de Martinitoren de fietsen gestald (altijd terug te vinden als je ze bij een kerk neerzet.) en eerst op zoek gegaan naar het Info-centrum want we hadden de stadswandeling vergeten mee te nemen.

In het centrum van deze bijna 1000 jaar oude stad is genoeg te zien, te doen en te proeven. Terrassen om te eten en te drinken in overvloed, en op historisch gebied is er veel de moeite waard om te bekijken. Dat Groningen een echte studentenstad is kan je niet ontgaan want overal zie je aftandse fietsen staan en liggen in alle kleuren.

Wij hebben een stadswandeling gemaakt van ongeveer 8 km en het is teveel om het allemaal te benoemen. Toen Roland de prachtige oude universiteitsgebouwen aan het filmen was, kwam er een mevrouw voorbij en die zei; goh , dat is oud. Tegenwoordig filmen ze toch gewoon met hun gsm? Nou nee, wij niet, wij gebruiken gewoon een kleine filmcamera en een fototoestel. Zo te horen komen jullie uit Brabant zei ze, en het verbaasd me dat jullie hier zijn want normaal zie je hier bijna geen mensen van beneden de rivieren en andersom zullen wij niet snel naar het Zuiden gaan!!! Waar ze dat op gebaseerd heeft weten we niet, maar het tegendeel is waar. Na een kort gezellig gesprekje ging ieder weer zijn weegs. Natuurlijk kun je in Groningen niet om de alom bekende Martinitoren heen en dan zie je ook meteen het grote oorlogsmonument van Joris en de Draak die verbeeldt dat het goede heeft kunnen winnen van het kwade.

Vlakbij de kerk staat ook het prachtige Provinciehuis en aan dezelfde weg gelegen kun je door een poort en vindt je een oase aan rust in de Prinsentuin met erachter hotel Prinsenhof. In dit gebouw logeerden sinds eind 16e eeuw de Prinsen van Nassau als ze in de buurt waren. De rozentuin, kruidentuin en prachtige loofgangen geven een goed beeld van hoe men vroeger hier in alle rust afgezonderd van het “ gewone” volk buiten kon zitten.

Totdat er in 1877 sluizen kwamen bij Zoutkamp, stond de vaart het Reitdiep in open verbinding met de zee. Deze handelsroute had dus te maken met eb en vloed. Af en toe kwam hier zelfs een zeehond de stad binnen zwemmen. Je ziet dan ook veel pakhuizen staan met namen op de gevels zoals Engeland, Frankrijk, Java etc

De Folkingestraat kreeg een aantal jaren geleden niet voor niets de titel van “ Gezelligste winkelstraat” van Nederland maar deze straat kent ook een andere kant. Hier kwam abrupt een einde aan het Joodse leven in WO II. In de zijgevel van nr 9 staat het woord “ Weggehaald” en bij nr 67 zit een bronzen deur zonder deurklink. Hierachter ligt de geschiedenis van de Jodenbuurt voorgoed verborgen. De synagoge ligt hier ook vlakbij.

Onze laatste bezichtiging van de route was het treinstation met de prachtige stationshal (met het Peerd van Ome Loeks op het plein ervoor )waar je echt even op een bank moet gaan zitten om het te bekijken.


Tegenover het stationsgebouw ligt een modern museum wat wij links hebben laten liggen om vervolgens in het centrum bij de Drie Zusters (dat overigens aan de binnenkant een prachtige inrichting heeft wat doet denken aan de luxe en sjieke treincoupe’s van weleer) op het terras uit te rusten alvorens we terug fietsten naar de camper.

Wij hebben genoten van de gezellige stad en het enige wat iets minder is zijn de vele gebouwen die in de steigers staan voor renovatie waardoor het allemaal wat rommelig overkomt.

21 juni.
Na een goede nachtrust werden we wakker met regen. Het wordt een grijze dag met een temperatuur van nauwelijks 16 graden. Wij ruimen alles op en vertrekken richting Noordkaap.
We gaan via Stitswerd (een wierde = terp dorp) een klein pittoresk dorpje, en slingerend over smalle landwegen passeren we het bord Bethlehem (de weg was te slecht en te smal om er heen te rijden) en het dorpje Doodstil dat ooit de titel van mooiste plaatsnaam van Nederland heeft gekregen. Wij rijden er rustig doorheen en stoppen in Uithuizen om een paar boodschappen te doen en gaan dan richting de Noordkaap. We rijden over kaarsrechte wegen met hier en daar in de verte een huis. Bij aankomst aan de dijk staat er nog één auto geparkeerd. We staan nagenoeg in de Middle of Nowhere aan de dijk met achter ons veel windmolens.

Noordkaap is het meest noordelijke puntje van het vasteland van Nederland. Op de dijk staat een kunstwerk “ De Hemelpoort” die de precieze plek markeert. Vanaf hier heb je een vrij uitzicht over het water en de oneindige hemel boven het Wad. De Hemelpoort is een indrukwekkende 2,5 meter hoge poort van cortenstaal. Door de weersomstandigheden heeft hij zijn bruine kleur gekregen. De Groningse kunstenaar René de Boer noemde zijn poort eigenlijk “ Poort Kaap Noord, maar De Hemelpoort werd al gauw favoriet in de volksmond. Vanaf de dijk heb je een mooi gezicht over de zandplaten
Op 3 aug.1940 stortte hier een 2 motorige Wellington 1 C Britse bommenwerper in zee. Een steen op de dijk herinnert aan de zes mannen die hier het leven lieten.
Jammer dat het weer wat minder is, dus de mooie zonsondergang kunnen we vergeten. Morgen trekken we verder.